Rocznica śmierci kpt. Franciszka Baryły

Dnia 08.11.2019 r. przedstawiciele  młodzieży naszej Szkoły  złożyli kwiaty na grobie  -w rocznicę  śmierci- kpt Franciszka Baryły, który ostatnie  lata swojego życia poświecił przekazaniu i utrwaleniu pamięci  dziedzictwa Muzeum Czynu Zbrojnego i Małopolskiej Fundacji Dom Kombatanta.

 

Urodził się 9 marca 1926 r. w Zawierciu, od marca 1941 r.  był pracownikiem Fabryki Maszyn inż. I. Banachiewicz, która została przejęta przez okupanta w tzw. zarząd komisaryczny i nastawiona na produkcję dla potrzeb wojny. W latach 1943-45 obrabiane tam były wały główne i korbowe silników do łodzi podwodnych. Wykonywano też prototypy najnowszych wysoko wydajnych automatycznych pras do wytłaczania na zimno łusek pocisków artylerii przeciwlotniczej.

W kwietniu 1943 r. wstąpił w szeregi grupy sabotażowej GL PPS działającej na terenie fabryki, i został zaprzysiężony pod ps. “Jan”. Będąc tam zatrudnionym brał udział w akcjach sabotażowych polegających na niszczeniu, uszkadzaniu wytwarzanych produktów na rzecz przemysłu wojennego III Rzeszy. Niezależnie, wiosną 1944 r. pełnił funkcje łącznika w przygotowaniu akcji Oddziału “Twardego” – Stanisława Wencla – rozbrojenia Werkschutz&rsquou w fabryce FUM w Porębie, gdzie zdobyto wiele broni i amunicji bez własnych strat.

 

Po wojnie zgłosił się do pracy w Śląskiej Grupie Operacyjnej w Katowicach i został skierowany do pracy w Kolejach Elektrycznych Śląska Opolskiego w Gliwicach. We wrześniu 1950 r. został skierowany do Szkoły Dyplomatyczno – Konsularnej przy MSZ w Warszawie. Od 1951 r. pracownik MSZ w Warszawie, a w 1952 r. skierowany do pracy w Ambasadzie PRL w Pekinie, najpierw jako referendarz, a następnie jako Attache Wydziału Konsularnego w Pekinie i p.o. Konsula w Tien Tsin. W 1953 r. po ujawnieniu zatajonej przeszłości konspiracyjnej został odwołany z poleceniem natychmiastowego powrotu do Polski. Po powrocie zwolniony z pracy z odmową możliwości zamieszkania i zameldowania w Warszawie.

W 1982 r. w wyniku utraty zdrowia przeszedł na wcześniejszą emeryturę. Pracował społecznie w Wojewódzkim Związku Pszczelarzy w Krakowie i Polskim Związku Pszczelarzy w latach 1980-2005 jako sekretarz i wiceprezes. Jednocześnie od 1982 r. pełnił rolę prezesa Koła Pszczelarzy w Nowej Hucie. Był członkiem Rady nadzorczej OSP “Pszczelarz” w Krakowie.

Od 2000 r. pełnił funkcję Prezesa Koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej przy HTS w Nowej Hucie, był również członkiem Zarządu Okręgu Małopolska ŚZŻ AK i wiceprezesem Małopolskiej Fundacji Dom Kombatanta RP – Muzeum Czynu Zbrojnego w Nowej Hucie gdzie w zgodnie z hasłem “zachować dla przyszłych pokoleń” organizował liczne sympozja, spotkania i publikacje. 

Dnia 11 listopada 2018 roku odszedł na wieczną wartę.